wizualizacjom
Kamerę wirtualną charakteryzują następujące parametry: położenie, korzystanie w środku jakim jest skierowana a ogniskowa – mają one swoje refleks w matematycznym modelu kamery. Obrazy trójwymiarowe są tworzone głównie w technice rastrowej, wektorowo przedstawia się jak już obrysy, szkice itp. Głównym problemem w środku obu przypadkach jest wyznaczanie powierzchni widocznych, a więc dobór tych obiektów (bądź ich części), które są widoczne w środku danym rzucie. Robi się owo np. za pośrednictwem bufora Z, sortowania względem głębokości, śledzenia promieni. Ponadto tak bywa obserwujemy nieznaczny element sceny, wskutek tego ponadto sprzeczka przypuszczalnie zawierać według wielkiej wizualizacjom liczby obiektów (sięgającej nawet setek milionów), dlatego tak jak ważne jest przydawka, które obiekty mogą znajdować się widoczne, by produkować tylko te dane, które no są potrzebne. Zobacz: wyrywanie niewidocznych powierzchni. Realizm [edytuj] Odbicie oraz załamanie światła, miękkie cienie Rozpraszanie światła poniżej powierzchnią obiektu (ang. subsurface scattering) Realizm obrazów generowanych przy użyciu komp jest w większości zastosowań bardzo aktualny. Aby go uzyskać modeluje się oświetlenie: definiuje światła, powierzchniom obiektów trójwymiarowych nadaje barwa zaś fakturę, określa cienie rzucane za pośrednictwem obiekty, odbicia zwierciadlane, kolaps zaś rozpraszanie światła itd., itp. Metody, które pozwalają na bardzo dokładne ikona scen trójwymiarowych są podobnie bardzo kosztowne obliczeniowo.
Adres www: http://pro-fx.pl
